دلم خوش بود که یارم با وفا بود / کمی از زندگیش از آن ما بود

ولی افسوس که فکر ما غلط بود / که زنگ تفریحش احساس ما بود . . .

.

.

.

عمر من در عشق خوبان سر رسید / موی من از عشق خوبان شد سفید

صد من چون از کبوتر خانگیست / ناز کردن بر من از دیوانگیست

من چه دارم از تو پنهانش کنم ؟ / جان تقاضا کن که قربانت کنم

.

.

.

آشق !

از این به بعد اینگونه بنویسید ! چون همیشه سرش کلاه می رود . . .

.

.

.

دریا همیشه از من دلگیر است

چون بزرگی دل دوستانم را به رخ او میکشم . . . (ادامه…)

 

من ، تو ; ما

یادت هست ؟

تمام شد …

حالا : تو ، او ; شما

من هم به سلامت . . .

.

.

.

ای صبا گر بگذری از کوی مهرافشان دوست / دوست ما را گو سلامی ، دل همیشه تنگ اوست .

.

.

.

دلبرا در دل سنگ تو وفا نیست چرا ؟ / کافران را دل نرم است و تو را نیست چرا ؟

هر که قتلی بکند، کشته بهایی بدهد / تو مرا کشتی و امید بها نیست چرا ؟

.

.

.

کاش میشد در میان اطلسیها خانه کرد / کاش میشد با نگاه بی کسی کاشانه کرد

باد و باران را میان دام کرد و دم نزد / کاش میشد با صدایی عاشقانه ناله کرد . . .

.

.

.

پیراهن خیس ابر تن پوش من است

صد باغ تبر خورده در آغوش من است

این زندگی کبود این تلخ بنفش

زخمی است که سالهاست بر دوش من است . . . (ادامه…)

 

سجده بر سجاده عشاق چون کردی سحر

جان مولا زیر لب نامم را ببر . . .

.

.

.

کوه نیستی ، اما

صدایت که می زنم

شعر و شور و عشق

به من باز می گردد . . .

.

.

.

کَس نمیداند در این بحر عمیق / سنگ ریزه قیمت دارد یا عقیق

من همین دانم که در این روزگار / هیچ چیز ارزش ندارد جز رفیق . . .

.

.

.

آن را که جفا جوست نمی با ید خواست

سنگین دل و بد خوست نمی باید خواست

مارا ز تو غیر از تو تمنایی نیست

از دوست به جز دوستی نمی باید خواست . . . (ادامه…)

 

(ادامه…)

 

 

 

نعمت روی زمین قسمت پر رویان است

خون دل میخورد آنکس که حیایی دارد . . .

.

.

.

تو نبودی دل به دل راهی نداشت / از خیال عشق آگاهی نداشت

تو نباشی تا قیامت بی کسم / در تمام زندگی دلواپسم . . .

.

.

.

روزگار چون گرگ پیری پر بلاست / طعمه اش یاران خوب و با وفاست

دوری از یاران مکن ای با وفا / گرگ دوران در کف این لحظه هاست . . .

.

.

.

مهربانیت از دور چه نزدیک است و عجیب حس میکنم که

جغرافیا دروغی تاریخی است . . .

(ادامه…)

 

سبدی هست در اندیشه من / که پر از گل بدهم هدیه به تو

غافل از آنکه تو خود نابتری / یک جهان گل بخورد غبطه ی تو

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

قلبم را عصب کشی کرده ام

 

دیگر نه از سردی نگاهی می لرزد

 

و نه از گرمی آغوشی می تپد

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

( ̲̅:̲̅:̲̅:̲̅[̲̅ ̲̅]̲̅:̲̅:̲̅:̲̅)

 

گنده ترین اینارو میخوام

 

میخوام قلب شکسته ام رو باهاش پانسمان کنم !

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

بعد از گرفتن دست هایت، تمام دنیا را لمس خواهم کرد تا عشق به همه
سرایت کند !!!

 

 

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 

هر جا دلت شکست
قبل رفتن ؛ خودت جاروش کن!
تا هر ناکسی منت
دستای زخمیشو رو سرت نذاره

(ادامه…)

 

 

 

به اندازه قشنگی چشمای ستایش

مردونگی طاهر

گیجی صابر!

تحمل آتی !

حسادت انیس

و پول فردوس میخوامت !

افتاد !؟

.

.

.

کاش دهخدا می دانست

دلتنگی … اشک …. فاصله …. بی وفایی….

تعریفش فقط دو حرف است

“تـــو”

.

.

.

پیش هر تیغی سپر باید گرفت ، پیش تیغ دوست ” سر ” باید گرفت

.

.

.

همدیگر را دور میزنیم تا زودتر به مقصد برسیم

غافل از اینکه زمین گرد است و باز به هم خواهیم رسید . . .

.

.

.

تنهایی ام را با کسی قسمت نخواهم کرد

یک بار قسمت کردم ، چندین برابر شد . . .

.

.

.

هرچند نمیدانم

خواب هایت را با که شریک میشوی

اما هنوز

شـریک تمام بیخوابی های من تـویی . . .

.

.

.

ما آدم‌ها موجودات عجیبی‌ هستیم وقتی‌ میگوییم تنهایم بگذار

یعنی‌ ، بیش از همیشه به وجودت احتیاج دارم . . .

.

.

.

رفیق هر شب و هر روزی دل / غمت تا بوده ، بوده روزی دل

بگردان گوشه ی چشمی و بنگر / چه حالی دارد آتش سوزی دل . . .

.

.

.

من ” آنقدر خواستمت که نخواستنت را ندیدم

“تو ” آنقدر نخواستی که هیچ چیز از “من ” را ندیدی . . .

 

.

.

.

کاش بودم درختی در میان قلب تو ، تا وجودم ریشه می کرد از محبت های تو . . .

.

.

.

امشب بازهم پستچی پیر محله ی ما نیومد

یا باید خانه مان را عوض کنم

یا پستچی را !

تو که هر روز برایم نامه می نویسی ، مگه نه . . . ؟

.

.

.

چه کرده ای تو با دلم که نبض من صدای توست ؟

چه کرده ای تو با سرم که فکر من هوای توست ؟

.

.

.

خیلی سخته غمخوار کسی باشی که خودت بزرگترین غمش هستی . . .

.

.

.

همه تفاوت ما این است: تو به خاطر نمی آوری ، من از خاطر نمی برم . . .

.

.

.

خدا را دوست بدارید

حداقلش این است که یکی را دوست دارید که روزی به او می رسید . . .

.

.

.

ز تلخی سکوتت من چه بگویم / همان بهتر که از غم ها نگویم

تو کاری کرده ای با بی وفایی / دگر از عشق خود با کَس نگویم .

.

.

.

اعتبار آدمها به حضورشان نیست

به دلهره ای است که در نبودنشان درست می کنند . . .

.

.

.

عشق را با فکر تو معنا کنم من / با حضورت قلب خود زیبا کنم من

گرچه آبی در دلم جاری نبوده / دشت دل با بارش مهر تو دریا می کنم من . . .

.

.

.

من حسرت دیدار تو دارم به که گویم / از بهر تو من ابر بهارم به که گویم

غیر از تو کسی را به خدا دوست ندارم / از نرگس چشم تو خمارم به که گویم .

.

.

.

همیشه سکوتم به معنای پیروزی تو نیست

گاهی سکوت می کنم تا بفهمی چه بی صدا باختی . . .

.

.

.

به سلامتی هرکس که دلش از یکی خونه!

به سلامتی هرکس که دلش از یکی دوره!

به سلامتی اون کسی که دردامو میدونه!

به سلامتی اون کسی که میدونه ولی همیشه ساکت می مونه!

.

.

.

درنگی کن در آغوشم که امشب

فروزانست بزم عشق دیرین

نمی خوابیم و می نوشیم تا صبح

ز جام بوسه ها ، بس راز شیرین . . .

.

.

.

برای متعهد بودن مهم نیست یه حلقه فلزی توی دستت باشه

مهم اینه یه حلقه از عشق دور قلبت باشه . . .